คำถามคำตอบที่คัดสรร
|
![]() |
ปราศรัยโดยท่านอนุตราจารย์ชิงไห่ มาเลเซีย
25
กุมภาพันธ์
2535
(ต้นฉบับเป็นภาษาอังกฤษ) วิดีทัศน์หมายเลข
219
ถ: ท่านอาจารย์ ฉันคิดว่า ท่านกำลังทำงานของสวรรค์และไม่ใช่งานของ ‘เฉพาะที่เล็กๆ’? แต่อะไรเกี่ยวข้องในท่านในฐานะอาจารย์ที่ให้พรแก่ผู้คน? ตัวอย่างเช่น กล่าวว่า ท่านต้องการให้พรแก่ผู้คนที่นี่ในคืนนี้ มีเงื่อนไขอะไรที่จะทำเช่นนั้น?
อ: ฉันไม่ได้พูดว่า ฉันจะให้พรเธอหรือคนอื่น มันเป็นเพียง เมื่อผู้คนไม่มีความสุขอย่างสุดแสน พวกเขาก็ร้องขอมัน พวกเขาจะไม่รู้สึกพอใจ เว้นเสียแต่ว่าฉันทำอะไรบางอย่าง อะไรก็ได้ แล้วเธอสามารถเรียกสิ่งที่ว่าฉันให้ว่าพรได้ ตัวฉันเองไม่เคยรู้สึกว่าฉันให้พรใคร และถ้าพระเจ้ายินยอมที่จะให้พรแก่ใครผ่านตัวฉัน พระองค์ก็จะทำ ไม่มีปัญหา! เพราะว่าฉันมีอยู่เพื่อพระเจ้า
ถ: แล้วคืนนี้เราสามารถขอพรจากท่านได้ไหม?
อ: แต่ว่าฉันควรทำอะไร? ฉันทำอะไรให้เธอได้? ทำไมเธอไม่ให้พรตัวเธอเองด้วยพลังพระเจ้าของเธอเอง? แล้วเธอก็จะได้พรทุกๆ วันและตลอดไป แทนที่จะได้พรจากมือของฉัน หรือเท้า หรือจากตาของฉันเพียงครั้งเดียว นั่นมีอายุสั้น และมันถูกยืมมา มันเป็นการดีกว่าที่จะหาเงินของเธอเองและลงทุนมันกลายเป็นมหาเศรษฐีในบัดดล
พรที่ดีที่สุดก็คือพรของตัวเธอเอง เมื่อเธอพัฒนาตัวเธอเองทางศีลธรรมและสติปัญญา เมื่อนั้น เธอจะมีปัญญาของเธอเองด้วย เธอทราบว่า พระเจ้าอยู่ภายในเธอ เธอติดต่อพระเจ้าองค์นั้นและได้พรมากมายทุกๆ วันโดยไม่ต้องขอ จนกระทั่งเธออัดแน่นด้วยพร แล้วเธอก็ให้คนอื่นไป
ฉันไม่สามารถให้พรเธอได้ ถ้าเธอไม่ให้พรตัวเธอเอง ฉันอาจให้เธอได้เพียงแค่การปลอบใจบางอย่างหรือการยกระดับจิตใจให้สูงบางอย่างในชั่วขณะนั้น หากเธอรับได้ แต่พรที่ดีที่สุดและยืนนานที่สุดก็คือการประทับจิต มันคือการรู้แจ้ง